In de Egyptische kunst waren de portretten van farao's ideaalbeelden. Deze serie gaat over de menselijke beeldvorming. Dit veroorzaakt verstarring en doet het leven en werkelijk contact geweld aan. Angsten en andere emoties hebben dan de overhand en oefenen macht uit. De zon symboliseert de energie die vrijkomt als dit is losgelaten.

uit 2004 tot 2014 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Anubis

2012

Anubis, god van de dood, mummificatie, angst  en macht. Isis, in tweeën gedeeld, voldoet aan de verwachtingen, zoals het hoort en ziet niet de maan.De maan is symbool van intuitie en gevoel.

De Maan

2014

Isis komt overeind. Door het raam vliegen de angsten weg. Anubis sluipt naar de sterren, want daar heerst verstarring - onderdeel van een drieluik aan twee kanten beschilderd ( een zesluik dus ) - de ommezijde heet Licht aan de horizon -  als de luiken dicht of half gesloten zijn ontstaat er nog een andere fase van het schilderij.  

De Maan ( luiken gesloten )

2014

Als de luiken dicht of half gesloten zijn ontstaat er deze andere fase van het schilderij

De Maan

2014

 Het maanzegel wordt doorbroken.  Isis richt zich op, en de deur gaat open voor een licht aan de horizon ( Zie vorige afbeeldingen )

Licht aan de horizon (onderdeel zesluik met De Maan)

2014

  Vuur wordt de lucht in geslingerd, breekt met moeite door en jaagt de duisternis weg. In het ontwakende zonlicht ziet Isis de jakhals, die de schatkist met angsten bewaart  (Zie hiervoor. onderdeel van een zesluik)

Ochtendgloren

2006

Het licht, eens gevangen in de duisternis van emoties, bevrijdt zich. Isis, godin van het ochtendgloren, verdrijft de angst met de ratelaar .

Ontwakend licht

2012

Uit de diepten van Isis' buik welt een bron van een zon.  Een zon, die glimlacht.

Uit 't hart ( het luikje gesloten)

2008

(Op het luikje staat de witte lelie en het Ankh-teken, symbool van nieuw leven.)

Uit 't hart (het luikje open)

2008

Met het opkomen van de zon komt hoe langer hoe meer de mens zoals hij is tevoorschijn. De scarabee vliegt omhoog, met de zon, als een overstomende graal vol levenselixer........

Uit 't hart (detail)

2008

(detail) Beelden splijten, geven opening aan het leven, op de grens van zijn, tevoorschijn

Tevoorschijn

2010

Hier de mannelijke versie met het luikje dicht. Een ongenaakbaar, onaantastbaar ideaalbeeld.  De adelaar symboliseert de eeuwige overwinnaar.

Tevoorschijn

2010

Het starre beeld verandert langzaam in een gewone bijzondere man met een vriendelijk gezicht. (detail met luikje open)

Overstijging

2011

Losgekomen, als een stuwmeer, komt een explosie, een golf  van zijn. Gelijk een phoenix uit haar as is zij wie zij is en is het zoals het is.

Het hoogste licht

2008

Twee handen vormen een brug. De "mot" is een vlinder geworden Alles stroomt, alles gaat vanzelf. Het hoogste licht in het diepst van de zomer.

De grote stilte

2004

 In de woestijn van de stilte, de passie verdwenen. Horus neemt je mee. Het hart wordt gewogen, en te zwaar bevonden.

De grote stilte

2004

 De zon breekt in tweeën en het landschap wordt stil. Onderdeel van zesluik (De grote stilte - Luchtspiegelingen)

Luchtspiegeling (onderdeel van zesluik met De grote stilte)

2013

  Al het licht te verzengend wordt (men klopt zich op de borst) klapt het om in het tegendeel. De woestijn van de stilte. Tussen twee halve zonnen, in niemandsland, ontmoet Anubis (ijdel, oppermachtig) in de leegte slechts zijn spiegelbeeld. Als een luchtspiegeling in de woestijn. Dit drieluik is onderdeel van een zesluik en is de achterkant van De grote stilte

De laatste zonnestralen

2005

Langzaam verdwijnt de zon, opgloeiend in warmrood goud van verlangen. Weemoed omklemt het in elkaar gezakte oranjerode kussen: Als een zon die zijn kracht verloren heeft.

Sterrenhemel

2006

verstarde beelden, paden, die te vaak betreden zijn. Aan de hemel lichten één voor één de puntjes op, als duizend zonnen verweg.